Evrópa eða Banda­ríkin?

Greinin er birt sem skoðanagrein, sem er réttilega flokkuð. Fyrri hlutinn gegnir hlutverki sínu ágætlega: höfundur lýsir sjálfum sér með sjálfsírónískum hætti, dregur upp nokkur raunveruleg álitamál um fullveldi, aðildarviðræður og stöðu Íslands gagnvart EES-reglum, og leggur til hófsama afstöðu, að opna „pakkann" áður en menn „öskra á hvort annað." Þar er rökstuðningurinn skýr, þótt hann sé ekki djúpur. Vandinn blasir hins vegar við í síðustu málsgreininni. Höfundur snýr umræðunni yfir í hlutgerðingu kvenna, þar sem utanríkisstefna er metin eftir „sexýleika" evrópskra og bandarískra kvenna. Orðanotkun eins og „kellingar," „beljur" og „æstari þegar rétt er farið að þeim" er ekki aðeins ómálefnaleg heldur niðurlægjandi. Sem skoðanagrein er þetta mat á gæðum rökstuðnings og hugverklegri heiðarleika; lokaatriðið eyðileggur allan trúverðugleika greinarinnar sem álitsgrein um þjóðhagslegt efni. Ritstjórn Vísis bar ábyrgð á því að birta þennan texta undir sínu merkjum, og sú ákvörðun er athyglisverð. Jafnvel í rúmum ramma skoðanagreina verður ritstjórn að spyrja sig hvort efni bæti umræðunni einhverju eða sé eingöngu til þess fallið að niðurlægja.