Svarthöfði skrifar: Það eina sem getur bjargað Morgunblaðinu er JÁ þann 29. ágúst
Skoðanagrein undir dulnefni þar sem höfundur heldur því fram að eigendur Morgunblaðsins hafi hagsmuni af neikvæðri niðurstöðu í þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB-aðildarviðræður, og að blaðið verði óþarft ef nei vinnur. Engar heimildir eru nefndar til stuðnings lykilfullyrðingum um fjármögnun eigenda eða rekstrarkostnað blaðsins.
Greinin er birt sem lesendagrein eða skoðun. Rökfærslan er skemmtileg og beittilega framsett, en byggir á nokkrum fullyrðingum sem höfundur leggur fram sem staðreyndir án nokkurs rökstuðnings. Meginþráðurinn, að eigendur Morgunblaðsins séu „fyrir löngu komnir inni í Evrópusambandið í öllum praktískum skilningi" og fjármagni sig í evrum á mun lægri vöxtum en aðrir Íslendingar, er kjarni málsins en engum gögnum er vísað til. Fullyrðingin um „hundruð milljóna á ári hverju" í rekstur blaðsins er sett fram eins og alkunna staðreynd, en engin ársreikningur eða önnur heimild er tilgreind. Í skoðanagrein er ekki gerð krafa um jafnvægi, en hugvitsemin í röksemdafærslunni ræður ekki bót á því að meginforsendan, tengsl eigenda við evruna og fjármagnskostnað, er algjörlega óstudd. Þetta veikir sannfæringarkraft greinarinnar verulega. Dulnefnið „Svarthöfði" kemur líka til álita; lesendur geta ekki metið hagsmuni eða trúverðugleika höfundarins, sem er veikleiki þegar svo ákveðnar fullyrðingar eru settar fram um fjárhag nafngreindra aðila.
