Fullmeðvituð um að skattahækkunin lendir á lántakendum
Ritstjórnargrein Viðskiptablaðsins byggir á tveimur tilvitnunum í ráðherra, annarri úr hlaðvarpi með dagsetningu og hinni úr ræðu á Alþingi 2019, auk samanburðar KPMG á sértækri skattlagningu banka. Heimildirnar eru nafngreindar og sannreynanlegar, en greinin sleppir samhengi sem veikir röksemdafærsluna og enginn talsmaður stjórnvalda fær að svara.
Tilvitnanirnar eru það sem greinin stendur og fellur með, og þær eru vel merktar: hlaðvarpsviðtal með dagsetningu, ræða á Alþingi með ártali. Lesandi getur flett hvoru tveggja upp. Það er meira en oft sést í leiðaraskrifum og kjarninn, að ráðherrar hafi sjálfir viðurkennt að skatturinn geti lent á lántakendum, stendur á eigin fótum.
Samhengið vantar þó þar sem það kemur verst við málflutninginn. Ummæli Þorgerðar Katrínar frá 2019 eru sett fram eins og þau eigi beint við núverandi tillögu, en bankaskatturinn var lækkaður verulega eftir þann tíma. Sá þráður er hvergi rakinn. Þá er vísað í samanburð KPMG án þess að nefna hver pantaði hann eða á hvaða forsendum sjöföld skattbyrði er reiknuð; það er lykiltalan í greininni.
Röksemdir stjórnvalda fyrir hækkuninni eru hvergi raktar, ekki einu sinni til að hrekja þær. Í ritstjórnarefni er ekki krafist jafnvægis, en heiðarleg röksemdafærsla kallar á að sterkasta mótbáran sé nefnd. Hér er hún látin ósögð.
