Hið opinbera gangi of langt í uppsögnum

„Spurður hvort kröfur verkalýðsins séu þá að snúast í höndum þeirra“: þessi spurning er sterkasti hluti fréttarinnar. Fréttamaðurinn lætur forseta ASÍ ekki komast upp með einfalda gagnrýni. Hann bendir á að gjaldskrárþakið, sem Sorpa ber fyrir sig, var einmitt hluti af samkomulagi sem verkalýðshreyfingin stóð að. Fyrir vikið verður svarið blæbrigðaríkara og lesandinn sér togstreituna sjálfa.

Uppsagnirnar eru raktar skýrt og hver tala tengd tiltekinni stofnun, svo auðvelt er að sannreyna þær. Tilkynning Sorpu er nefnd sem heimild og rök fyrirtækisins komast þannig að, þótt aðeins í endursögn.

Veikleikinn er sá að einungis einn viðmælandi talar. Reykjavíkurborg fækkaði mest en fær ekki tækifæri til að skýra ákvörðun sína. Enginn fulltrúi ríkis eða sveitarfélaga svarar þeirri fullyrðingu að ekkert kalli á slíkar aðgerðir í núverandi efnahagsástandi. Fyrirsögnin gerir afstöðu eins aðila að meginstefi fréttarinnar án þess að nefna hver talar. Eitt símtal til borgarinnar hefði jafnað myndina verulega.