Leitar barna úr úrræðum í hverjum mánuði
Greinin fylgir eftir umfjöllun Kveiks um búsetuúrræði fyrir börn með fjölþættan vanda. Rætt er við Guðmund Fylkisson lögreglumann, sem leitar týndra barna. Hann segist leita barna úr slíkum úrræðum nánast mánaðarlega og varar við því að sparnaður bitni á málaflokknum þegar þjónustan flyst til ríkisins.
Fyrirsögnin fullyrðir að leitað sé barna úr úrræðum „í hverjum mánuði“. Svar Guðmundar Fylkissonar var þó varfærnara: „Já, ég held ég geti sagt það.“ Spurningin sjálf lagði honum orðin í munn og fyrirsögnin gerir síðan hikandi samþykki að staðreynd. Gallinn er smávægilegur en sýnir vel hvernig áhersla harðnar á leið upp í fyrirsögn.
Greinin er framhald umfjöllunar Kveiks og er heiðarleg um uppruna sinn. Fjölgun úrræða úr einu í sjö er eignuð þættinum og Guðmundur er nafngreindur viðmælandi með beina reynslu af málaflokknum. Hann er trúverðug heimild um eigið starf og það sem hann sér á vettvangi.
Vandinn er að greinin lætur þar við sitja. Fáir starfsmenn úrræðanna eru sagðir fagmenntaðir og Guðmundur varar við sparnaði þegar þjónustan flyst til ríkisins. Hvort tveggja kallar á svör frá þeim sem bera ábyrgð, til dæmis Barna- og fjölskyldustofu eða ráðuneyti málaflokksins. Engin slík rödd heyrist, og lesandinn fær aðeins eitt sjónarhorn á málaflokk í miðri kerfisbreytingu.