Deilur magnast í Borgar­byggð um vindorkuver

Greinin er birt undir merkinu „Skoðun" og ber að meta sem slíka. Röksemdafærslan er skýr í meginatriðum: höfundur telur vindorkuver og Holtavörðuheiðarlínu ógna eignarrétti, náttúruvernd og sjálfsákvörðunarrétti sveitarfélaga, og vísar til framboðsfundar í Logalandi þar sem öll framboð hafi verið samstíga. Sem rökstuðningur er þetta þó grannt. Fullyrðingin um „óvenju sterka samstöðu allra framboða" stendur án tilvísunar í heimildir eða tilvitnunar í tiltekna fulltrúa; lesandinn getur ekki sannreynt hana nema hann hafi sjálfur verið á fundinum. Tölulegar staðhæfingar, eins og 95 metra helgunarsvæði og 400 kV möstrum, eru settar fram án þess að vísa í áætlun Landsnets eða skipulagsgögn. Þetta veikir trúverðugleika þeirra innan greinarinnar sjálfrar, þótt gögn kunni að vera til staðar. Efnislega er framsetningin einróma: enginn rökstuðningur hliðhollra orkuuppbyggingunni fær rými, og EES-samningurinn er notaður sem skotmark án þess að skýra hvaða tilteknar reglugerðir eða skuldbindingar séu um að ræða. Orðalag eins og „ofríki Landsnets" og „vindmylluvæðing" er myndrænt en hefur meira tilfinningalegt gildi en upplýsingagildi. Þetta er leyfilegt í skoðanagrein, en rökfærslan hefði orðið sterkari ef höfundur hefði viðurkennt andstæð sjónarmið og svarað þeim. Að höfundur kynni sig sem „fullveldissinna" er jákvætt gagnsæi. Sem heild er greinin réttnefnd skoðanagrein með skýrri pólitískri sannfæringu, en hún nær ekki langt í rökstuðningi vegna fárra sannreynanlegra heimilda og algerrar fjarveru gagnsæðanna.