Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki
Skoðanagrein á Vísi þar sem höfundur heldur því fram að kynslóðamisrétti sé innbyggt í íslenska lífeyriskerfið, bæði í almennum sjóðum með áfallinn halla og í bakábyrgðarkerfum hins opinbera. Greinin er töluvegin og full af tölum, en lykilútreikningarnir eru höfundar sjálfs og aðferðafræðin er ekki birt.
Birt undir merkjum skoðanaskrifa, og það skiptir máli: hér er rökfærsla, ekki frétt. Styrkur greinarinnar liggur í því hversu skýrt höfundur merkir eigin forsendur. Hann tekur sérstaklega fram að 37 þúsund króna byrðin hjá Birtu sé sviðsmynd en ekki raunveruleg millifærsla, og ítrekar að um sviðsmyndir sé að ræða en ekki spár. Það er óvenju heiðarleg meðferð á tölum sem auðvelt væri að nota til hræðsluáróðurs.
Veikleikinn er sannreynanleiki. Orðalagið „samkvæmt þeim útreikningum sem hér eru notaðir“ felur í sér að lesandinn fær ekki að sjá líkanið: hvaðan koma 24% af núvirði framtíðariðgjalda, hvaða afvöxtun liggur að baki, hvaða ársreikningar? Sama gildir um 1.485 og 345 milljarðana, sem eru sagðir „gróflega“ án tilvísunar. Tölurnar eru líklega unnar úr opinberum tryggingafræðilegum uppgjörum, en lesandi getur ekki staðfest það innan greinarinnar.
Höfundi er hrós skilið fyrir að vitna til mótraka Frjálsa lífeyrissjóðsins og til raka fyrir dreifðu sjóðakerfi áður en hann hafnar þeim. Niðurstaðan: efnismikil grein sem hefði orðið mun sterkari með einni málsgrein um aðferðafræði.
