Sóltúnsmálið: Hafa greitt sér rúma þrjá milljarða úr móðurfélagi hjúkrunarheimilisins

Greinin sker sig úr að því leyti að hún byggir á fjölbreyttum, sannreynanlegum heimildum: ársreikningum, samþykki Skattsins, viðtölum við eigendur og lögmenn, og skjalfestri kæru. Þetta er styrkur sem margir blaðamenn vanrækja. Sérstaklega er vert að nefna að greinin tekur skýrt fram að útgreiðsla hlutafjár sé „fullkomlega lögleg" og að lögmaður Þóris Kjartanssonar fái rými til að kalla kæruna tilhæfulausa. Þetta sýnir vilja til jafnvægis. Á hinn bóginn má gagnrýna nokkur atriði. Í fyrsta lagi er framsetningin á köflum frekar leiðandi; orðalagið „hagnast ævintýralega" er notað tvisvar sem lýsandi staðhæfing blaðamanns, ekki tilvitnun, og gefur greinilega í skyn að eitthvað sé athugavert við arðsemina, jafnvel þótt útgreiðslurnar séu lögmætar samkvæmt greininni sjálfri. Í öðru lagi hefðu eigendurnir, Arnar Þórisson og Þórir Kjartansson, átt kost á beinu andsvari við efni greinarinnar eins og hún birtist nú, en í staðinn er eingöngu vísað til eldri viðtala og svara lögmanns. Greinin gefur ekki til kynna að fréttastofa hafi leitað eftir nýjum viðbrögðum vegna þessarar útgáfu. Í þriðja lagi mætti betur gera grein fyrir fjárhagslegri stöðu Öldungs í samhengi: 25 milljarða tekjur yfir 25 ár þýða ekki endilega „ævintýralegan" hagnað nema settar séu fram tölur um kostnað og fjárfestingu í rekstrinum. Þetta samhengi vantar. Greinin er samt vel unnin í grunninn og sér vel um heimildakeðjuna, en hún gæti haft gagn af strangari aðgreiningu á staðreyndum og túlkun.