Dag­legt líf eldri borgara í Reykja­vík: Af­hverju ekki eins og í Regínu?

Greinin er skoðanagrein pólitísks frambjóðanda og ber að meta sem slíka. Höfundur er gagnsær um stöðu sína; hún skipar 5. sæti á lista Framsóknarflokksins í Reykjavík, og það er merkt í lok greinar. Kjarni röksemdafærslu hennar er sá að félagsleg einangrun eldri borgara fái of litla athygli og dagdvalarrými í Reykjavík séu of fá og of einsleit. Þetta er lögmæt pólitísk krafa, en rökstuðningurinn er frekar grunnur. Ein tala er nefnd: fjölgun eldri borgara um „heilt prósent" á fimm árum, sem sé 2.500 manns, en engin heimild er gefin upp fyrir þeirri tölu og ekki er útskýrt hvort átt er við hlutfall af mannfjölda eða fjölgun einstaklinga. Engin tilvísun er í rannsóknir á félagslegri einangrun, engin samanburðargögn við önnor sveitarfélög eða lönd, og engar tilvitnanir í sérfræðinga eða starfsfólk í öldrunarþjónustu. Kvikmyndin Regína er notuð sem eins konar hugmyndafræðilegur grunnur, en munurinn á kvikmyndaveruleika og raunverulegri stofnanaþjónustu er ekki ræddur. Sem skoðanagrein er þetta vel skrifuð og skýr, en sem hugmyndafræðileg greinargerð skortir hana dýpt: höfundur segir að dagdvalarrými séu „of fá, of einsleit og stundum einfaldlega ekki nógu spennandi" án þess að nefna eitt einasta dæmi eða benda á tiltekna aðgerð sem borgaryfirvöld gætu gripið til. Greinin virkar því frekar sem tilfinningalegt kosningaáhorf en rökrétt vísun í þekktan vanda.