„Engin takmörk fyrir því hvað gerandi gerir“

Talan sem opnar fréttina, eitt mál á fimm daga fresti hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu, er kjarninn í fréttamatinu en hvergi kemur fram hvaðan hún er fengin: úr ársskýrslu, afbrotatölfræði embættisins eða svari við fyrirspurn. Lesandinn getur ekki sannreynt hana innan fréttarinnar sjálfrar, þótt hún kunni að vera studd opinberum gögnum sem ekki eru tilgreind. Sama gildir um 110 málin hjá Bjarkarhlíð, sem koma frá viðmælandanum sjálfum og eru því í raun tölur stofnunar um eigin starfsemi án staðfestingar annars staðar frá. Fullyrðingin um að umsáturseinelti sé „ein af þremur birtingarmyndum sem eru alltaf til staðar“ þegar gerandi banar þolanda er óvenju afdráttarlaus; hún er réttilega eignuð viðmælandanum en blaðamaður spyr ekki hvaðan hún er komin og vísar ekki í rannsóknir henni til stuðnings. Hér er ekki um deilumál að ræða og því ekki krafa um mótrödd í hefðbundnum skilningi, en fréttin hefði grætt verulega á öðru sjónarhorni: fulltrúa lögreglunnar sem hefði getað lýst því hvernig málin eru afgreidd, hversu mörg leiða til ákæru og hvaða úrræði standa raunverulega til boða. Þau úrræði eru nefnd í almennu orðalagi, „lögreglan hefur margar leiðir“, án þess að nokkur þeirra sé útskýrð. Þá er ekkert samhengi gefið um lagaumhverfið, þótt umsáturseinelti hafi verið sérstaklega skilgreint í hegningarlögum hér á landi. Vandað og hófstillt en fyrst og fremst endursögn á viðtali við einn aðila.