Smæðin er ekki hindrun heldur tækifæri
Viðskiptastjóri Samtaka menntatæknifyrirtækja hjá Samtökum iðnaðarins færir rök fyrir því að auka þurfi fjármagn til námsgagna og menntatækni og að skólar eigi að velja lausnir á samkeppnismarkaði. Hún vísar til Finnlands, Færeyja og Eistlands og telur íslenska menntatækni geta orðið útflutningsgrein.
Höfundur er talsmaður hagsmunasamtaka sem kalla eftir auknu opinberu fé til lausna sem aðildarfyrirtæki þeirra selja. Það kemur skýrt fram í lok greinarinnar og er heiðarlega gert. Lesandinn á þó að vita að Evolytes og Læsi eru hér nefnd sem dæmi, ekki metin hlutlaust. Hvergi er vísað til óháðs mats á námsárangri af þessum lausnum, aðeins til útbreiðslu þeirra.
Hluti gagnanna stendur traustum fótum. Skýrsla Sambands íslenskra sveitarfélaga og tölur Námsgagnasjóðs eru nafngreindar og sannreynanlegar, þótt sjóðstölurnar frá skólaárinu 2020 til 2021 séu orðnar gamlar. Hin svimandi tala um 8.000 milljarða evrópskan markað er hins vegar sögð koma úr „markaðsgreiningu“ án þess að nefnt sé hver gerði hana.
Rökfærslan hefur veika hlekki. Fjölgun stöðugilda um 69 prósent segir ekkert beint um námsgögn, en er notuð eins og hún sanni að þau hafi dregist aftur úr. Samanburðurinn við Færeyinga og sænskumælandi Finna sýnir að lítil málsvæði geta sótt efni til stærri nágranna, sem íslenska getur ekki, og styður því illa þá ályktun sem dregin er. Árangur Eista er tengdur námsgögnum án þess að orsakasamhengi sé rökstutt.