Áframhaldandi aðhald gagnvart olíufyrirtækjum skiptir öllu máli
Stutt viðtalsfrétt við forsætisráðherra um að tímabundin lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti sé runnin út. Ein heimild ber alla fréttina og fyrirsögnin er í raun kjörorð ráðherrans. Olíufélögin, sem sætta ásökun um að hafa ekki skilað lækkuninni áfram, fá hvergi orðið.
Fyrirsögnin er beinlínis staðhæfing forsætisráðherra, sett fram án þess að nokkur önnur rödd komi nærri. Það skiptir máli hér, því undirliggjandi deiluefnið er hvort olíufélögin hafi skilað skattalækkuninni til neytenda. Þau eru ekki spurð. Samkeppniseftirlitið, sem eðli málsins samkvæmt á beina aðild að „samkeppnislegu aðhaldi“, er ekki heldur kallað til.
Tölurnar standa á veikum grunni innan fréttarinnar sjálfrar. Fullyrðingin um 0,3 prósentustiga áhrif á vísitöluna kemur frá ráðherranum en ekki Hagstofunni, og hækkunin „um allt að 31 krónu“ og „tugi króna“ er hvergi rakin til verðmælingar eða nafngreinds aðila. Lesandinn getur ekki sannreynt neitt af þessu án þess að leita annað.
Það sem blaðamaður gerir vel er að spyrja beittrar spurningar um hvort bensínið hafi ekki lækkað í samræmi við skattalækkunina. Svarið er undanbragð og því er ekki fylgt eftir. Ein spurning bætir ekki upp fyrir frétt þar sem aðeins einn aðili fær að lýsa veruleikanum.
