Bilið breikkar og breikkar með árunum

Greinin er í eðli sínu útvarpssaga endursögð: blaðamaður tekur saman ummæli Sigríðar Ólafsdóttur úr þætti á Bylgjunni og birtir þau nær orðrétt. Uppruni efnisins er skýr, sem er gott, en fréttin bætir engu virðisauka við; hún er uppskrift fremur en sjálfstæð fréttaskrif. Eina heimild greinarinnar er nafngreindur háskóladósent og því er hún sannreynanleg sem sjónarmið sérfræðings. Hins vegar vantar algjörlega raddflóru: menntayfirvöld, sem sæta gagnrýni Sigríðar, fá ekki tækifæri til svara, og ekkert svar er leitað hjá Menntamálaráðuneytinu, Sambandi íslenskra sveitarfélaga eða kennarasamtökum. Fullyrðingar eins og „málskilningur í frjálsu falli" og „bilið breikkar" standa án tilvísana í tilteknar rannsóknir, tölulegar niðurstöður eða rannsóknarheiti; PISA er nefnt í einu orði en engin gögn þaðan tilgreind. Þetta er sérstakt vandamál þar sem grunnhugmynd fréttarinnar er einmitt að tölfræðilegar rannsóknir eigi að vega þungt, en blaðamaðurinn styður sig ekki sjálfur við neinar slíkar tölur. Tengsl við komandi kosningar og þjóðaratkvæðagreiðslu eru sett fram án útskýringa á því hvernig læsisvandi tengist kosningalýðræði. Greinin er ekki villandi í sjálfu sér, en hún er einhæf og grunn.