Miklar áhyggjur af þekkingunni sem glatist með starfslokunum
Viðtal við fráfarandi framkvæmdastjóra lækninga hjá SÁÁ um afleiðingar starfsloka yfirstjórnar. Heimildarmaður er nafngreindur og nálægur málinu, en engin viðbrögð stjórnar SÁÁ fylgja þeim harðorðu fullyrðingum sem bornar eru fram. Fréttin styðst við eina rödd í máli sem er í virkri deilu.
Orðin „yfirgangur og ofbeldi gagnvart starfsfólkinu“ eru þung ásökun á stjórn SÁÁ og þau standa óhögguð í fréttinni. Vísað er til þess að formaður samtakanna hafi áður þvertekið fyrir að hafa logið, en það er svar við annarri ásökun úr fyrri frétt, ekki við því sem hér er sagt. Í deilumáli sem þessu þarf að leita viðbragða hjá þeim sem gagnrýnin snýr að, eða að minnsta kosti greina frá því að eftir þeim hafi verið leitað.
Styrkurinn úr Samheldnissjóði Samherja er dæmi um það sama. Tuttugu milljóna króna fjárhæðin og túlkun Valgerðar á því hvernig fénu sé varið hvíla eingöngu á hennar framsetningu og myndskeiði sem lesandinn fær ekki slóð á. Þetta er sannreynanlegt með einu símtali eða tilvísun í opinberar upplýsingar sjóðsins.
Það sem vel er gert: heimildarmaðurinn er nafngreindur, staða hennar skýr, tímalínan rakin og samhengi fyrri frétta dregið upp. Frásögnin er líka afmörkuð, hún talar um það sem hún þekkir sjálf. Vandinn er einsleit raddflóra í máli þar sem tvær fylkingar liggja fyrir.
