María batt endi á þungun eftir skimun þegar Downs heilkenni kom í ljós – „Þetta er hvorki einföld ákvörðun né umræða“
Fréttin er nær alfarið endurvinnsla á samfélagsmiðlafærslu Maríu Hjálmtýsdóttur um eigin ákvörðun um þungunarrof eftir fósturskimun. Heimildin er nafngreind og opinber, en engu er bætt við: ekkert viðtal, engin gögn um skimanir og ekkert samhengi við þá umræðu sem greinin vísar til.
Öll fréttin hvílir á einni færslu á samfélagsmiðlum. Heimildin er nafngreind og opinber, svo sannreynanleikinn er í lagi, en blaðamaðurinn hefur augljóslega ekki talað við Maríu, ekki spurt einnar spurningar og ekki aflað nokkurs efnis til viðbótar. Færslan var ekki gagn sem miðillinn hafði skyldu til að endurbirta óunnið; hér þurfti eitthvað að koma til.
Mest vantar samhengið. Vísað er til viðtals við Guðmund Ármann Pétursson, formann Þroskahjálpar, og lagt honum í munn að „verið væri að tryggja að engin börn með Downs myndu fæðast hér á landi“, en hvorki er nefnt hvar viðtalið birtist né hvað hann sagði nákvæmlega. Í frétt um fósturskimanir er heldur engin tala: engar upplýsingar frá Embætti landlæknis eða Landspítala um fjölda skimana, greininga eða þungunarrofa. Lesandinn fær engan grundvöll til að meta ágreininginn sjálfan.
Framsetningin er hlutlaus að orðavali en einhliða í uppbyggingu. Greinin endar á pólitískum samanburði Maríu, um landamæri, kvennaíþróttir og almenningsklósett, sem stendur ómótmæltur og án nokkurrar ritstjórnarlegrar umgjörðar. Efnið sjálft er mikilvægt; vinnslan er ekki.
