Kristján Lofts­son og stalínistarnir

Greinin er birt sem skoðanagrein og á að meta sem slíka. Röksemdarfærslan hefur skýran rauðan þráð: höfundur tengir saman sögu sovéskra hvalveiða, atvinnufrelsisákvæði stjórnarskrárinnar og gagnrýni á andstæðinga hvalveiða. Tilvísun í 75. grein stjórnarskrárinnar er sannreynanleg og efnisleg. Sögulegu fullyrðingarnar um sovéskar hvalveiðar, til dæmis að hvalkjöt hafi verið notað sem áburður og að framleiðslutölur hafi verið mælikvarðinn fremur en hagnaður, eiga sér stoð í þekktum heimildum eins og bók Charles Homans og rannsóknum á sovéskum hvalveiðum, þótt höfundur vísi ekki beint í þær. Veikleikinn felst í því hversu frjálslega „stalínismi" er notað sem samlíking; höfundur jafnar saman fólki sem vill banna hvalveiðar og einræðishyggju án þess að takast á við augljósa mótbáru, þ.e. að lýðræðislegar lagabreytingar séu í eðli sínu ólíkar einræðisstjórn. Þetta veikir röksemdina. Gagnrýnin á Stefán Pálsson sagnfræðing er einsleit; höfundur hefði styrkt málflutning sinn með því að viðurkenna að ummæli Stefáns kunni að hafa haft annað samhengi. Sem skoðanapistill er þetta þó ásættanlegur málflutningur með skýrri afstöðu, þótt rökstuðningurinn sé stundum einföldun.