Verða að viðurkenna barn getið með staðgöngumæðrun
Fréttin greinir frá ráðgefandi áliti EFTA-dómstólsins í máli samkynja feðra. Þjóðskrá Íslands synjaði um að skrá barn þeirra, sem getið var með staðgöngumæðrun í Bandaríkjunum, sem son íslensks föður. Að mati dómstólsins brýtur synjunin gegn rétti til frjálsrar farar en ættleiðing getur verið ásættanleg leið ef hún er skjót og greið.
Inngangur fréttarinnar nefnir Persónuvernd sem stjórnvaldið sem megi ekki neita að viðurkenna faðernið, en meginmálið lýsir synjun Þjóðskrár Íslands. Villan er ekki smávægileg: lesandi sem les aðeins innganginn fær ranga mynd af því hvaða stofnun átti í hlut.
Fyrirsögnin gengur líka lengra en dómurinn. „Verða að viðurkenna“ gefur til kynna afdráttarlausa skyldu. Samkvæmt sömu frétt taldi EFTA-dómstóllinn þó að ættleiðing gæti almennt samrýmst EES-rétti, væri hún skjót og greið, og endanleg niðurstaða er í höndum Héraðsdóms Reykjavíkur. Álitið er auk þess ráðgefandi, sem fyrirsögnin lætur ósagt.
Meginmálið er hins vegar trú endursögn á samantekt dómsins á vef EFTA-dómstólsins. Heimildin er nefnd og löngum köflum haldið orðréttum. Lengra nær vinnan ekki. Hvorki feðurnir né lögmaður þeirra, Þjóðskrá né ráðuneyti voru spurð um viðbrögð, og ekkert samhengi er gefið um stöðu staðgöngumæðrunar í íslenskri lagaumræðu. Endursögn á samantekt dómstóls, með rangfærslu í inngangi og fyrirsögn sem ýkir niðurstöðuna, stendur ekki undir hærra mati.
