„Ef þetta fólk hefur business vit þá heldur það í góða kjarnann“
Fjölskyldan sem hefur átt Fjarðarkaup í meira en hálfa öld hefur samþykkt að selja verslunina Samkaupum, með fyrirvara um samþykki Samkeppniseftirlitsins. Einn eigenda skýrir ákvörðunina og einn viðskiptavinur lýsir von um að sérstaða búðarinnar haldist.
„Viðskiptavinir verslunarinnar eru hræddir“ er alhæfing sem hvílir á einni rödd. Ingibjörg Ragnarsdóttir er nafngreind og orð hennar standa fyrir sínu, en einn viðskiptavinur verður ekki að hópi viðskiptavina. Fréttamaðurinn hefði getað rætt við fleiri eða orðað setninguna sem viðhorf þeirra sem rætt var við.
Kaupandinn fær enga beina rödd. Fyrirætlanir Samkaupa berast lesandanum aðeins í endursögn seljandans: „Þeir eru búnir að gefa það út...“. Einmitt þær fyrirætlanir eru kjarni þess sem viðskiptavinir óttast, og eðlilegt hefði verið að leita svara hjá Samkaupum sjálfum eða vísa í yfirlýsingu félagsins.
Að öðru leyti er fréttin heiðarleg í stuttu formi. Gísli Sigurbergsson er nafngreindur eigandi sem skýrir söluna á mannlegan og skiljanlegan hátt, og fyrirvarinn um samþykki Samkeppniseftirlitsins kemur skýrt fram. Ekkert samhengi fylgir þó um markaðsstöðu Samkaupa eða hvers vegna eftirlitið þarf að fjalla um kaupin. Slíkt hefði gefið lesandanum meira en stemninguna eina.
