Óttaðist að pólitísk afskipti myndu gera Landsvirkjun óstarfhæfa
Fréttastofan óskaði eftir samskiptum fjármálaráðuneytisins við stjórn og forstjóra Landsvirkjunar eftir afsögn Harðar Arnarsonar. Út frá gögnunum er rakið hvernig forstjórinn varaði við því að afskipti stjórnar og ráðuneytis gætu brotið lög og stefnt rekstrinum í hættu. Stjórnin hafnar ásökununum og vísar til lögfræðiálits.
„Ekki fengust öll gögn afhent“: þessi stutta setning segir mikið um vinnubrögðin. Fréttastofan óskaði sjálf eftir samskiptum ráðuneytis og Landsvirkjunar og byggir frásögnina á frumgögnum. Þar á meðal eru minnisblað forstjóra, lögfræðiálit, innri samantekt ráðuneytisins og tölvupóstur til ráðherra. Þetta er frumkvæðisvinna en ekki endursögn, og lesandinn fær að vita að gagnasafnið er ekki tæmandi.
Jafnvægið er traust. Yfirlýsing stjórnar fær rúmt pláss, meðal annars nákvæmt svar við fullyrðingu Harðar um fundina sem honum var haldið frá. Niðurstaða lögfræðiálitsins er reifuð af sanngirni, þar á meðal að það taki ekki afstöðu til einstakra tilvika. Fyrirsögnin eignar Herði óttann og fellir engan dóm.
Tvennt dregur niður. Daði Már situr í miðju málsins en fær ekki að svara efnislega, og ekki kemur fram hvort leitað var viðbragða hans eða ráðuneytisins. Tímalínan er líka á reiki. Sagt er að Hörður hafi fyrst gert athugasemdir í nóvember í fyrra, en minnisblaðið er sagt sent „í júní í fyrra“. Það gengur ekki upp og ruglar framvinduna sem greinin hvílir á.
