Lýsingum Harðar og stjórnar ber ekki saman
Fréttin ber saman lýsingar Harðar Arnarsonar, fyrrverandi forstjóra Landsvirkjunar, og stjórnar fyrirtækisins á fjórum stjórnarfundum sem haldnir voru án hans. Hún styðst við lög um Landsvirkjun, starfsreglur stjórnar, minnisblað fjármálaráðuneytisins, bréf Harðar, yfirlýsingu stjórnar og tvö lögfræðiálit.
Frumgögnin bera fréttina uppi. Blaðamaður leggur lagagreinina, starfsreglurnar, minnisblað ráðuneytisins og bæði lögfræðiálitin hlið við hlið. Hann dagsetur hvert skjal og segir lesandanum hreint út að fundargerðir umdeildu fundanna liggi ekki fyrir. Slík hreinskilni um takmörk gagnanna er sjaldséð og til fyrirmyndar.
Jafnvægið er raunverulegt. Hörður og stjórnin fá bæði rými og orð stjórnarinnar eru tekin beint upp, sem og viðurkenning hennar á „núningi“. Álitum lögmannanna tveggja er lýst af sanngirni, þar á meðal fyrirvörum Áslaugar.
Veikleikinn felst í inngripum blaðamanns. Setningin „Þessi túlkun er sérstaklega áhugaverð“ er mat blaðamanns en ekki frétt, og hún hallar að túlkun Harðar. Ítrekaðar ábendingar um hvað komi ekki fram í minnisblaðinu eru réttmæt rýni. Hins vegar kemur hvergi fram að ráðuneytið hafi verið spurt hvort það aflaði fundargerða eða mat hvern fund fyrir sig. Eitt símtal hefði getað breytt vangaveltum í svör. Hörður talar einnig eingöngu í gegnum bréf sitt, ekki í viðtali.
