Ágreiningur á heima fyrir dómstólum
Hagfræðingur færir rök fyrir því að Alþingi eigi að bíða dóms EFTA-dómstólsins í máli ESA gegn Íslandi áður en frumvarp um bókun 35 verður afgreitt. Hún gagnrýnir rökstuðning utanríkisráðherra, meðal annars tilvísun hans til fæðingarorlofsmálsins, og kallar eftir formlegri afstöðu ESA.
Skoðanagrein sem byggir á óvenju áþreifanlegum gögnum. Höfundur vísar í greinargerð frumvarpsins, framsögu ráðherra, ummæli Sigríðar Á. Andersen á þingi, umfjöllun Baudenbacher Law frá 14. október og ummæli Árna Páls Árnasonar. Lesandi getur flett öllu þessu upp. Sterkasta röksemdin snýr að fæðingarorlofsmálinu: ef forgangsreglan tekur aðeins til réttilega innleiddra reglna þarf ráðherra að sýna hvernig hún hefði breytt niðurstöðunni. Það er skýr og efnisleg spurning, ekki upphrópun.
Heiðarlegt er líka að höfundur hefur eftir Baudenbacher að ESA hafi „trúverðugan málstað“, þótt það styrki ekki eigin niðurstöðu. Mótrökin fá hins vegar lítið rými. Kostnaður og áhætta af því að tapa málinu er nefnd í einni setningu en aldrei vegin af alvöru.
Samanburðurinn við Icesave er fremur mælskubragð en röksemd, enda var þar deilt um allt annars konar skuldbindingu. Skotið á Samfylkingarfólk og Össur Skarphéðinsson bætir engu við efnið. Lýsingin á því að ráðherra hafi lagt andstöðu við frumvarpið að jöfnu við andstöðu við EES-samninginn væri traustari með beinni tilvitnun.
