„Fylgir því mikil skömm að eiga foreldri í fangelsi“
Frétt um úthlutun Styrktarsjóðs geðheilbrigðis þar sem félagið Okkar heimur hlaut styrk til tveggja verkefna, meðal annars fyrir börn sem eiga foreldri í fangelsi. Framkvæmdastjóri félagsins segir stuðning við þennan hóp barna allt of lítinn hér á landi og að Norðurlöndin séu komin mun lengra.
„Norðurlöndin séu komin mun lengra“: þessi fullyrðing, ásamt vísun í ónafngreindar „rannsóknir“ á börnum fanga, ber uppi þyngsta hluta greinarinnar, en hvorug er rökstudd. Lesandinn fær ekki að vita hvaða rannsóknir er átt við, hvaða úrræði bjóðast á Norðurlöndum eða hve mörg börn hér á landi eiga foreldri í fangelsi. Ein tala hefði breytt miklu.
Fréttin hefst á frásögn af úthlutun Styrktarsjóðs geðheilbrigðis og sá hluti er skýr: upphæðir, fjöldi verkefna og samstarfið við Afstöðu koma fram. Síðan tekur viðmælandinn við og eftir það heyrist engin önnur rödd. Sigríður Gísladóttir er trúverðug heimild um eigið starf, en hún er jafnframt styrkþegi sem talar fyrir auknu fjármagni til málaflokks síns.
Gagnrýnin beinist að kerfinu, að börnin „falli á milli kerfa“, en enginn sem ber ábyrgð á því kerfi er spurður. Barna- og fjölskyldustofa, Fangelsismálastofnun eða skólayfirvöld hefðu getað svarað. Ummælin eru rétt eignuð og lesandinn er ekki blekktur, en hann fær einungis aðra hlið máls sem kallar á fleiri.
