Samkeppnishæfni í fjötrum
Ritstjórnargrein sem byggir á nýrri skýrslu Copenhagen Economics fyrir Norrænu ráðherranefndina og mælikvörðum OECD. Niðurstaðan er að íslensk fyrirtæki beri þyngstu regluverksbyrði á Norðurlöndum. Höfundar hvetja stjórnvöld til að draga úr byrðinni, meðal annars með því að hætta gullhúðun evrópskra reglna.
„Munurinn verður ekki afgreiddur sem óhjákvæmileg afleiðing smæðar þjóðarinnar“, segir í þessari ritstjórnargrein. Þar liggur veikasti hlekkur röksemdafærslunnar. Samanburðarríkin eru öll margfalt fjölmennari en Ísland. Að kalla þau „önnur lítil norræn hagkerfi“ sneiðir hjá augljósri mótbáru: fastur stjórnsýslukostnaður dreifist á færri herðar í svo litlu ríki. Höfundar hefðu átt að svara mótbárunni, ekki vísa henni frá í einni setningu.
Heimildavinnan er annars traust á mælikvarða skoðanagreina. Skýrsla Copenhagen Economics, einkunnir OECD og útreikningar Damodarans eru nafngreind og sannreynanleg, og tölurnar eru nákvæmar. Ritstjórnin viðurkennir jafnvel gögn sem ganga gegn málflutningi hennar, það er meiri vöxt heildarþáttaframleiðni á Íslandi. Þeim er þó ýtt til hliðar fullhratt.
Tengingarnar eru lausari en tölurnar. Lítil hlutabréfaeign heimila skýrist að miklu leyti af lífeyriskerfinu. Landsáhættuálag ræðst af fleiru en regluverki, til dæmis gjaldmiðli og stærð markaðar. Hvorugt styður beint kröfuna um léttara regluverk. Gullhúðun er gerð að meginatriði án þess að eitt einasta íslenskt dæmi fylgi.
