„Þeir sem taka pening frá veðmálafyrirtækjum ættu að líta í eigin barm“

Greinin er í eðli sínu viðtalsfrétt þar sem einn nafngreindur sálfræðingur, Birgir Örn Steinarsson, er aðalheimildin. Fagleg staða hans sem sálfræðingur hjá Píeta og reynsla í tónlistarbransanum styrkir trúverðugleika hans sem heimildamanns, og ESPAD-könnunin er nefnd sem sannreynanleg heimild um spilun ungmenna. Fullyrðingin um að Íslendingar eyði „tugum milljarða á ári" á ólöglegum veðmálasíðum er hins vegar óstudd tilvitnun í gögn innan greinarinnar sjálfrar; lesandinn getur ekki sannreynt hana nema leita annað. Þar skortir nákvæmari tilvísun. Stærsti gallinn er skortur á jafnvægi. Kristmundur Axel er nafngreindur og honum beint gagnrýni, en ekkert kemur fram um að haft hafi verið samband við hann eða gefinn kostur á andsvörum. Sama gildir um veðmálafyrirtækin sjálf; ekkert sjónarhorn þeirra eða áhrifavalda kemur fram. Þetta er sérstakt áhyggjuefni þar sem greinin er birt sem frétt, ekki skoðanagrein. Lagalega samhengið í lokin, um spretthóp og svör ráðuneytisins, er gott og bætir efnislegan grunn greinarinnar. Í heildina er þetta ágæt nálgun en ójafnvægið dregur úr fréttaverðmætinu.