„Þetta er bara venju­leg tauga­veiklun“

Stærsti veikleikinn er raddflóran: Brynjar Níelsson er nánast eini heimildamaðurinn og fær langt rými til að setja fram sjónarhorn sitt, meðan Þórður Snær Júlíusson, sem greinin fjallar beint um, fær enga tækifæri til svara. Þetta er sérlega verulegt í ljósi þess að kjarninn snýst um ásakanir Brynjars um „taugaveiklun" og „hræðsluáróður" frá hálfu Samfylkingarinnar; hefði verið sjálfsagt og einfalt að biðja Þórð um andsvör. Blaðamaðurinn gerir þó vel að setja fram raunverulega stefnu Sjálfstæðisflokksins í borgarstjórnarmálum, nefna Carbfix og Malbikunarstöðina Höfða, og vísa í skoðanakannanir og hagræðingartillögur Guðrúnar Hafsteinsdóttur. Þetta gefur lesandanum ákveðið staðreyndalegt samhengi sem vinnur á móti einhliða uppröðun heimildanna. Framsetningu vantar þó varúð: fyrirsögnin er bein tilvitnun í Brynjar og setur strax tóninn frá sjónarhóli hans. Greinin keyrir endurtekið á sömu sporbaulunni, þar sem Brynjar endurómar skilaboðin um „taugaveiklun" nálægt hálfan tuggi sinnum án þess að blaðamaðurinn spyrji gagnrýnna spurninga eða krefji hann um rökstuðning. Skoðanakönnunartölur eru nefndar (tvö prósent stuðningur við Heiðu Björgu, 37,3% í Kópavogi) en upprunni þeirra er ekki lýst nánar en „skoðanakönnun í desember" og „Vísir birti skoðanakönnun". Heilt yfir er þetta viðtalsfrétt sem nýtist Sjálfstæðisflokknum sem kosningapallur, og skortir þann grunnhallkjarna í fréttamennsku að hringja í gagnaðilann.