Eva segir dómarann hafa dregið „víðáttuvitlausar ályktanir“ í máli Skúla Tómasar

Greinin er í eðli sínu endursögn á álitsgrein eins aðila, Evu Hauksdóttur, sem er dóttir hins látna og því augljóslega bein hagsmunaaðili. Þetta samband er nefnt, sem er vel, en hvergi er leitað til annarra aðila: hvorki til Skúla Tómasar, verjanda hans, dómarans sem gagnrýndur er, embættis landlæknis, Landspítalans né héraðssaksóknara. Í máli þar sem mjög alvarlegar ásakanir eru bornar á borð, bæði gagnvart dómara og heilbrigðisstofnunum, er slíkur skortur á svörum alvarlegur ágalli. Greinin bendir réttilega á að héraðssaksóknari hafi kært úrskurðinn til Landsréttar, sem gefur ákveðið samhengi, en það er langt frá því að nægja. Framsetningin er einsleit og tekur sjónarmið Evu sem nánast staðreynd án þess að bjóða gagnsjónarmiðum pláss. Fullyrðingin um að dómarinn sé varaformaður siðanefndar Læknafélags Íslands er sett fram í samhengi sem gefur sterklega í skyn hagsmunaárekstur, en ekkert er sagt um hvort slíkt hafi réttarlega þýðingu eða hvort vanhæfisástæður hafi verið reistar. Þetta er dæmi um framsetningu sem leiðir lesandann í ákveðna átt án þess að veita honum viðmið til að meta málið sjálfstætt. Heimildasvæðið er einfaldlega of þröngt fyrir frétt sem birtist sem ritstjórnarefni undir merkjum innlends fréttaflokks.