Útlendingastofnun kannast ekki við verklagið sem Hlédís vísar til – „Kerfið vill bara dýrustu alþjóðlegu sveitarómagana“

Þetta er vandað og vel unnið staðreyndavöktunarstykki sem stendur á traustum grunni. Blaðamaðurinn hefur aflað svara frá Þórhildi Hagalín, upplýsingafulltrúa Útlendingastofnunar, sem hafnar fullyrðingum Hlédísar með skýrum rökum, og vísar jafnframt til þinglegra fyrirspurna tveggja þingmanna og svara dómsmálaráðherra til að setja málið í tölfræðilegt samhengi. Sérstaklega ber að hrósa því hve ítarlega er farið yfir lagaumhverfið: lög um almannatryggingar, skilyrði um búsetutíma, tekjutengdan viðbótarstuðning og eftirlit Tryggingastofnunar með lífsvottorðum. Þetta er nákvæmlega sú tegund staðreyndaeflis sem skiptir máli í opinberri umræðu. Ein veikleiki er þó sá að Hlédís sjálf virðist ekki hafa verið leitað eftir viðbrögðum við höfnun Útlendingastofnunar á fullyrðingum hennar. Greinin vitnar í athugasemd hennar á samfélagsmiðlum en gefur henni ekki tækifæri til að svara andmælum stofnunarinnar, sem hefði styrkt jafnvægið enn frekar. Fyrirsögnin er hins vegar eftirtektarverð: hún sameinar hlutlaust efni (höfnun stofnunarinnar) og pólitískt hlaðna tilvitnun úr athugasemd Hlédísar í gæsalöppum. Það er eðlileg nálgun í fréttaflutningi, en tilvitnunin í fyrirsögninni gefur athugasemd Hlédísar aukin farveg. Á heildina litið er þetta traust vinna sem gerir lesandanum kleift að meta fullyrðingarnar sjálfur á grundvelli opinberra heimilda.