Núllsummuhugsun og kökusneiðabaráttan
Viðtal Viðskiptablaðsins við danska hagfræðinginn Lars Christensen um núllsummuhugsun, óvæntan ávinning í auðlindagreinum og samanburð á rekstrarumhverfi í Reykjavík og Kaupmannahöfn. Heimildarmaðurinn er nafngreindur, bakgrunnur hans tilgreindur og blaðið tengir efnið við eigin fyrri viðtal. Fullyrðingar hans fá hins vegar að standa án gagna eða mótraddar.
Blaðið gerir það sem ætlast má til af viðtali: heimildarmaðurinn er nafngreindur, tilefnið tilgreint (erindi á Opnum degi Samtaka fyrirtækja í fjármálaþjónustu) og bakgrunnur hans settur í samhengi með tilvísun í Geysisskýrslu Danske Bank frá 2006. Það er líka til hróss að Viðskiptablaðið tengir umfjöllunina við eigið fyrra viðtal við Sólrúnu Tinnu Eggertsdóttur og notar það til að spyrja Lars beinnar spurningar. Þetta er frumefni, ekki endurunnið úr öðrum miðli.
En greinandinn fær að tala óáreittur um atriði sem eru umdeild. Sú greining að Íslendingar líði fyrir „skort á samfélagslegri samheldni“ er stór fullyrðing sem hvorki er stutt mælingum né borin undir nokkurn annan. Sama gildir um staðhæfinguna að Reykjavík sé of fámenn fyrir lestarkerfi; þar hefði mátt vísa í fyrirliggjandi greiningar.
Framsetningin hallar líka. Kröfur um endurskiptingu auðlindarentu eru settar fram sem tilfinningaleg gremja og „skyndilausnir“ fremur en lögmætt stefnuágreiningsmál, og ekkert sjónarmið kemur á móti. Viðtalsformið réttlætir eina rödd, en ekki að órannsakaðar samfélagsgreiningar standi sem bakgrunnsstaðreyndir.
