Árangur LEB er ótvíræður – en fátækt eldri borgara er þjóðarskömm
Formaður Landssambands eldri borgara fer yfir árangur sambandsins síðustu ár, meðal annars tengingu grunnlífeyris við launavísitölu og breytingar á reglum um ökuskírteini. Hann segir jafnframt að þúsundir eldri borgara búi við fátækt og setur fram fimm kröfur til stjórnvalda um kjarabætur og húsnæðisöryggi.
Alvarlegustu orð greinarinnar, „þjóðarskömm“, hvíla á tveimur tölum: um 1.200 eldri borgurum með heildartekjur undir 400 þúsund krónum og um 8.000 undir lægstu launatöxtum. Um uppruna þeirra segir aðeins að þetta séu „tölur sem LEB hefur undir höndum“. Lesandinn fær ekki að vita hvort þær koma frá Tryggingastofnun, Hagstofunni eða úr eigin samantekt sambandsins. Ekki kemur heldur fram hvort miðað er við tekjur fyrir eða eftir skatt. Það er veikur grunnur fyrir svo þunga ályktun.
Greinin er birt sem skoðun og á því ekki að mæla á kvarða jafnvægis. Höfundur gerir skýrt grein fyrir stöðu sinni sem formaður, og það er heiðarlegt. Fyrri hlutinn minnir þó meira á ársskýrslu en rökfærslu, því lagabreytingar eru eignaðar baráttu LEB án þess að aðrir sem að þeim komu séu nefndir.
Kröfurnar fimm eru skýrar, og samanburðurinn við kerfi öryrkja gefur þeim áþreifanlegt fordæmi. Hvergi er þó reynt að meta hvað þær kosti. Fullyrðingin um að ekki skorti fjármuni, heldur aðeins pólitíska forgangsröðun, stendur óstudd. Sterkari málflutningur hefði mætt þeirri mótbáru sem höfundur veit að kemur.
