Vinnu-hopp orðið að taktík og gæti leitt til hærri launa hraðar
Greinin fjallar um vaxandi tilhneigingu fólks, einkum yngri kynslóða, til að skipta markvisst um starf á eins til tveggja ára fresti til að hraða launa- og stöðuhækkunum. Hún vísar til gagna frá ADP, OECD og Evrópska seðlabankanum og til umfjöllunar Fast Company. Hún bendir einnig á hættuna á að fólk sinni tímabundnum störfum með hálfum hug.
„Sérfræðingar í mannauðsmálum sem rætt er við“ er lykilsetning greinarinnar og jafnframt veikasti hlekkur hennar. Af samhenginu má ráða að viðtölin hafi birst í Fast Company en ekki verið tekin af blaðamanni. Lesandinn fær hins vegar hvorki nöfn né skýra vísbendingu um hver talaði við hvern. Þannig geta erlendar heimildir runnið saman við eigin viðtöl í hugum lesenda.
Greinin er skýringargrein um þróun á vinnumarkaði og þarf ekki gagnstæð sjónarmið í hefðbundnum skilningi. Hún vísar réttilega í ADP, OECD og Evrópska seðlabankann, og þær heimildir má fletta upp. Engin tala fylgir þó, ekkert ártal og ekkert heiti á tiltekinni skýrslu. Fullyrðingin um „mun hraðari launahækkanir“ stendur því án nokkurs mælikvarða.
Mest saknar maður íslensks samhengis. Höfundur nefnir sérstaklega lítið og samþætt samfélag hér á landi en leitar hvorki til Hagstofunnar, stéttarfélaga né íslenskra ráðningarstofa. Ekki er heldur spurt hvort niðurstöður af bandarískum vinnumarkaði eigi við hér, þar sem kjarasamningar vega þungt í launaþróun. Greinin endursegir erlenda umfjöllun en bætir litlu eigin efni við.
