Fjórfalt stærri kjallari en leyfilegt er

Frumheimildin er sterk: úrskurður kærunefndar, opinbert skjal sem lesandi getur í grunninn nálgast, og fréttin fer ítarlega í tölur um fermetra, nýtingarhlutfall og byggingarmagn. Þar er verkið til fyrirmyndar. Röksemdir borgarinnar og eigenda eru báðar teknar upp, sem gefur lesanda raunhæfa mynd af ágreiningnum án þess að blaðamaður taki afstöðu.

Aftur á móti er nafn nefndarinnar á reiki innan sömu fréttar: í upphafi er talað um „upplýsinganefnd umhverfis- og auðlindamála“, síðar um úrskurðarnefnd og kærunefnd. Sá óstöðugleiki gerir sjálfa uppsprettu fréttarinnar óskýrari en hún þyrfti að vera, og hvorki málsnúmer né dagsetning úrskurðarins fylgir.

Engin viðbótarvinna er sjáanleg. Ekkert er talað við byggingarfulltrúa, eigendur, leigjendur eða félagsþjónustuna, þótt fréttin nefni sjálf að hluti leigjenda séu skjólstæðingar hennar og að fólk þurfi líklega að flytja. Tilvísun eigenda til „þjóðþekkts einstaklings“ í eldri málum er látin standa ókönnuð. Tveir síðustu efnisgreinarnar eru túlkun blaðamanns, að vísu með fyrirvörum, en þar hefði svar frá borginni verið meira en útlegging.