Sam­keppnis­hæfni Ís­lands og annarra Norður­landa fellur milli ára

Stærsti veikleiki greinarinnar er að hún er í raun endurbirting á fréttatilkynningu Viðskiptaráðs, klædd sem ritstjórnarefni. Nánast allt efnið kemur úr einni heimild, tilkynningu ráðsins, og langir kaflar eru beinar tilvitnanir úr henni. Ekkert bendir til að blaðamaður hafi leitað til óháðs hagfræðings, fulltrúa stjórnvalda eða annarra aðila til að setja niðurstöðurnar í samhengi. Þetta skiptir máli vegna þess að Viðskiptaráð er hagsmunasamtök atvinnulífsins; þegar tillögur þess um skattalækkanir, niðurskurð ríkisútgjalda og einföldun regluverks eru fluttar óýttar, verður greinin í reynd málsvari ákveðins hagstjórnarsýnar án þess að lesandinn fái andmælarödd. Sjálf IMD-úttektin er nafngreind og viðurkennd heimild, og tölurnar eru sannreynanlegar, sem er styrkur. En blaðamaðurinn bætir engu við: engri greiningu á hvað veldur lækkuninni, engu samhengi við aðrar mælikvarðar á efnahag Íslands og engum viðbrögðum ráðherra eða fræðimanna. Framsetningin er heldur ekki hlutlaus; fyrirsögnin og uppbygging greinarinnar ramma inn niðurstöðurnar sem sjálfsagðan vanda sem kalli á einmitt þær lausnir sem Viðskiptaráð leggur til. Þar vantar gagnrýna spurningu: eru skattalækkanir og niðurskurður rétt svar við lækkun á samkeppnishæfnilista, eða gætu aðrir þættir skipt máli?