Samfylkingin safnar styrkjum fyrir já-hreyfinguna
Stutt frétt sem byggir á tölvupósti frá skrifstofu Samfylkingarinnar til félagsfólks, með beinni tilvitnun úr póstinum. Efnið er skýrt og hlutlaust framsett en engra viðbragða er leitað og ekkert samhengi gefið um reglur um fjármál stjórnmálaflokka og kosningabaráttu.
Kjarni fréttarinnar er frumgagn: tölvupóstur sem skrifstofa Samfylkingarinnar sendi félagsfólki. Blaðamaðurinn vitnar orðrétt í póstinn og lýsir efni hans á látlausan hátt, sem er rétt aðferð. Lesandinn fær að sjá orðalagið sjálft í stað endursagnar, og fyrirsögnin gengur ekki lengra en efnið leyfir.
En hér stoppar vinnan. Ekkert er sagt um hvernig pósturinn barst miðlinum, hvorki Samfylkingin né Já til að sjá fá orð í fréttinni, og engin tilraun er gerð til að setja málið í samhengi við lög um fjármál stjórnmálaflokka eða reglur um kosningabaráttu í þjóðaratkvæðagreiðslu. Það er nákvæmlega spurningin sem lesandi með áhuga myndi spyrja: má flokkur safna fé fyrir sjálfstæða hreyfingu í aðdraganda atkvæðagreiðslu, og hvernig er slíkt bókað? Eitt símtal í skrifstofu flokksins eða til yfirkjörstjórnar hefði svarað þessu.
Fréttin er þar með nákvæm en beinlínis þunn. Hún ber ekki fram ásakanir og hallar ekki orðavali í neina átt, en hún skilur eftir sig ósagða vísbendingu um að eitthvað sé athugavert án þess að ganga í að skera úr um það. Fyrir dagsfrétt á lokametrum kosningabaráttu er þetta boðleg en lítt metnaðarfull vinna.
