Benedikt á inni greiðslur hjá Dönsku konunni – „Því miður klassískt í íslenskri kvikmyndagerð að fólk fresti laununum sínum“

Athyglisvert er að greinin byggir nánast alfarið á tveimur stoðum: frétt Morgunblaðsins og beinum tilvitnunum í Benedikt Erlingsson. Það er ágætt að blaðamaðurinn leitaði til Benedikts sjálfs til að fá hans sjónarhorn, enda kemur fram að Morgunblaðsfréttinni hafi vantað þá hlið. Hins vegar er verulegur skortur á sjálfstæðri heimildaöflun. Framleiðendurnir, Marianna Slot og Carine Leblanc, fá ekki tækifæri til að koma sínum málflutningi á framfæri í þessari grein; ekki er getið um hvort reynt hafi verið að ná til þeirra. Einnig er engum öðrum starfsmönnum sem eiga inni laun gefinn vettvangur til að lýsa sinni reynslu, en þeir gætu haft allt annað viðhorf en Benedikt. Framing greinarinnar hallast mjög í þá átt að allt sé í góðu lagi, en sú söguskoðun kemur eingöngu frá einum aðila sem á sjálfur hagsmuna að gæta sem höfundur verksins. Fyrirsögnin notar beina tilvitnun Benedikts sem dregur athyglina frá meginefni fréttarinnar, þ.e. að launagreiðslur eru ógreiddar, og setur í staðinn andrúmsloftið í átt að almennum erfiðleikum íslenskrar kvikmyndagerðar. Þessi áherslubreyting gerir greinina frekar að varnarræðu en gagnrýninni fréttaskýrslu. Það er líka vert að benda á að öll staðhæfing um bjartsýni varðandi sölu þáttanna er óstudd öðrum heimildum en sömu Morgunblaðsfrétt.