Þungbært mál Íslendings í Noregi

Greinin er birt sem frétt en er í raun nær einhliða eftirspurn við einn aðila í deilumáli, Þorvörð Gunnlaugsson. Hann er langoftast vitnað beint og sjónarmið hans ráða för: hann telur ferðafélagið hafa brugðist, hann telur skýrslur innanhúss vera ónothæfar, hann telur dómara hafa verið of fljóta. Gagnaðilar, Lofoten Turlag og Den Norske Turistforening, fá ekki beint svar í greininni nema í einni stuttri tilvísun í viðtal formanni DNT við NRK, sem var sótt úr annarri frétt. Blaðamaður virðist ekki hafa leitað til LT eða DNT eftir viðbrögðum, sem er alvarlegur brestur þegar um dómsúrslit er að ræða þar sem báðir aðilar hafa lögvarða hagsmuni. Það ber að nefna að greinin vísar til raunverulegra heimilda: tveggja dóma, skýrslu DNT, lögreglurannsóknar og viðtals við NRK. Þessar heimildir eru sannreynanlegar. Vandinn liggur í framsetningunni. Setningin „Lögmannsréttur Hálogalands telur rökstuðning héraðsdóms fullnægjandi í málinu, rökstuðning sem byggir á skýrslu aðila sem telja verður að hafi verulegra hagsmuna að gæta við að halda vegi sínum hreinum" er ekki hlutlaus fréttaskrif heldur ritstjórnarlegt mat sem fellt er inn í frásögnina eins og staðreynd. Spurningin „Er öryggi sumra þá örkuml eða dauði annarra á norskum fjöllum?" er beinlínis mótandi. Allt bendir til þess að blaðamaður hafi tekið hlið í deilumálinu, og það er veikleiki þegar greinin er birt sem frétt fremur en skoðunarpistill. Einnig er athyglisvert að málskostnaðarkrafa LT er nefnd í inngangi sem hluti af sögunni en engin tilraun gerð til að fá sjónarmið fyrirtækisins um hana. Heilt yfir er hér nokkuð djúp fréttaritun um flókið mál, en jafnvægisleysið er of mikið til að þetta teljist góð fréttamennska.