Íslenski hlutabréfamarkaðurinn nálægt sögulegu verðmati
Fréttin endurvinnur aðsendan pistil hagfræðings á Innherja um verðlagningu Úrvalsvísitölunnar. Heimildin er nafngreind og tölurnar skýrar, en engin sjálfstæð vinna, engin önnur greiningarrödd og engin upplýsing um bakgrunn höfundar pistilsins.
Öll fréttin hvílir á einni heimild: aðsendum pistli Brynjars Arnar Ólafssonar á Innherja. Það er heiðarlega tilgreint, sem er skylda og skiptir máli, en ritstjórnin bætir engu við. Hvergi er sótt í frumgögn Kauphallar, hvergi er annarrar greiningar leitað til mótvægis, hvergi er hringt í sjóðstjóra eða greinanda banka til að spyrja hvort CAPE-hlutfall sé marktækur mælikvarði á markaði þar sem tveir bankar mynda tvo þriðju hagnaðarins.
Stærsta gatið er ótilgreind staða heimildarmannsins. Lesandinn fær orðið „hagfræðingur“ og ekkert meira: engan vinnustað, enga hugsanlega hagsmuni. Þegar mat á verðlagningu hlutabréfa er endurunnið sem frétt er þetta ekki smáatriði.
Til hróss má nefna að fyrirvarar Brynjars sjálfs eru fluttir með, um samsetningu vísitölunnar og samþjöppun hagnaðar, og samanburðurinn við ávöxtunarkröfu ríkisbréfa gefur lesandanum raunverulegan mælikvarða. Framsetningin er hlutlaus og laus við sölutón. Þetta er samt greining annars manns í búningi fréttar, ekki sjálfstæð umfjöllun.
