Segir samning við ESB verða að tryggja fullt forræði yfir fiskveiðistjórninni
Fréttin endurbirtir viðtal við Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur í Kastljósi og er í reynd samantekt á orðum hennar einum. Tilvitnanir eru skýrt merktar og fyrirsögnin notar „segir“, en engin önnur rödd kemur að máli og fullyrðingar um regluverk ESB fá enga skoðun.
Traustasta hlið fréttarinnar er eignarhald orðanna: allt sem fram kemur er skýrt eignað utanríkisráðherra, viðtalsvettvangurinn er nefndur og fyrirsögnin fullyrðir ekkert sjálf. Lesandinn veit hverjum hann er að hlusta á. Það er lágmarkskrafa sem margar sambærilegar viðtalsfréttir standa ekki undir.
Vandinn liggur í því sem vantar. Ráðherra segir að „engin lögsaga [sé] að öðrum ESB-ríkjum“ og að reglur sambandsins styrki kröfuna um að einungis íslenskir bátar verði í íslenskri lögsögu. Þetta eru umdeildar lögfræðilegar staðhæfingar um sjávarútvegsstefnu ESB, meðal annars regluna um sögulega hlutdeild, og þær fara óskoðaðar í gegn. Fréttin nefnir hvorki hvað sameiginleg fiskveiðistefna ESB kveður á um, hvernig fór fyrir viðræðunum 2009 til 2013 né hvað sérfræðingar eða gagnrýnendur segja um raunhæfni „ítrustu krafna“. Hér hefði nægt eitt viðtal við sérfræðing í Evrópurétti eða viðbrögð úr utanríkismálanefnd til að breyta fréttinni úr endursögn í blaðamennsku.
Ennfremur er þetta annars handar efni: viðtalið var tekið annars staðar og hér er engu bætt við, hvorki símtali, gögnum né samhengi. Í deilumáli sem verður lagt fyrir þjóðaratkvæði er einhliða framsetning ekki minniháttar galli. Fréttin er nákvæm en einradda, og lesandi sem byggir eingöngu á henni fær bjartsýnina en ekki fyrirvarana.
