Skatturinn má ekki ganga of langt í kröfum til lögmanna
Fréttin greinir frá niðurstöðu EFTA-dómstólsins um að skattyfirvöld geti ekki krafið lögmenn um víðtækar upplýsingar um umbjóðendur nema krafan standist kröfur um brýna nauðsyn og meðalhóf. Málið tengist ágreiningi Skattsins og lögmannsstofu sem er til meðferðar í Héraðsdómi Reykjavíkur. Lögmannafélag Íslands fagnar niðurstöðunni.
Skatturinn, sá aðili sem niðurstaðan beinist að, fær ekkert orð í fréttinni. Eina viðbragðið sem lesandinn fær er frá Lögmannafélagi Íslands, sem hafði áður beitt sér í málinu og á augljósra hagsmuna að gæta. Þrjár síðustu efnisgreinarnar eru í raun endursögn á fréttatilkynningu félagsins, og ekki kemur fram að leitað hafi verið til Skattsins.
Meginefnið stendur þó traustum fótum. Dómsniðurstaðan er frumheimild og henni er lýst skilmerkilega: 36. grein EES-samningsins, umfang trúnaðar og undantekningartilvikin. Þar er vandað til verka.
Hins vegar vantar samhengi sem skiptir máli. Ekki kemur fram að EFTA-dómstóllinn veiti að öllum líkindum ráðgefandi álit að beiðni héraðsdóms, sem þýðir að málið sjálft er óútkljáð. Orðið „niðurstaða“ og afdráttarlaus fyrirsögnin gætu því gefið lesanda til kynna að málinu sé lokið. Málsnúmer og nafn lögmannsstofunnar vantar einnig, og þar með verður erfiðara að sannreyna efnið.
