Fínasti hádegisverðarklúbbur landsins í bígerð?
Pistill í skoðanadálkinum Huginn og Muninn í Viðskiptablaðinu fjallar um mögulegan arftaka Harðar Arnarsonar hjá Landsvirkjun. Þar er fullyrt, með vísan til ónafngreinds orðróms, að stjórnarformaðurinn Brynja Baldursdóttir vilji fá vinkonu sína, Birnu Ósk Einarsdóttur, í forstjórastólinn.
„Hvíslað er að hröfnunum“ er eina heimildin fyrir þungamiðju pistilsins: að stjórnarformaður Landsvirkjunar vilji ráða nána vinkonu sína í forstjórastól ríkisfyrirtækis. Viðskiptablaðið birtir þetta í föstum skoðanadálki, en efnið er fremur slúður en röksemdafærsla. Sú ritstjórnarákvörðun vegur þungt þegar nafngreindir einstaklingar eiga í hlut.
Eitt atriði stendur á traustum grunni. Ummæli Kristrúnar Frostadóttur á Alþingi um skipunartíma Harðar Arnarsonar má sannreyna í þingræðum. Túlkunin sem á eftir fylgir, að stjórnin hafi frá upphafi haft augastað á öðrum, er hins vegar eignuð ónafngreindum „fleiri en hröfnunum“. Þannig verður staðfest staðreynd að stökkpalli fyrir getgátur.
Hvorki Brynju Baldursdóttur né Birnu Ósk Einarsdóttur virðist hafa verið gefinn kostur á að bregðast við. Enginn rökstuðningur fylgir heldur fullyrðingunni um þrýstihóp „áberandi kvenna í viðskiptalífinu“. Lokaorðin um „fínasta hádegisverðarklúbb landsins“ gefa í skyn klíkuskap án þess að sú ásökun sé sett fram berum orðum eða studd. Jafnvel á mælikvarða slúðurdálks er grunnurinn rýr.