Opið bréf: Hvað verður um öryrkja sem reyna?
Bjarndís Helena Mitchell, sem er öryrki, skrifar opið bréf til Tryggingastofnunar, ráðherra og Alþingis. Hún rekur endurgreiðslukröfu sem hún fékk eftir að hafa farið út á vinnumarkað og mál manns sem missir greiðslur vegna langrar sjúkrahúsvistar. Hún bendir á heimild í reglugerð nr. 1250/2016 og óskar eftir tölulegum gögnum um afdrif öryrkja sem reyna að vinna.
Reglugerð nr. 1250/2016 er kjölfesta bréfsins. Höfundur vitnar orðrétt í heimildina „þegar sérstaklega stendur á“ og tilgreinir tímamörk og hámark framlengingar. Lesandinn getur því sjálfur gengið úr skugga um að heimildin sé til. Vísir birtir aðsenda skoðanagrein og hún er metin sem slík: á rökfærslu og heiðarleika, ekki jafnvægi.
Rökin eru óvenju heiðarleg. Höfundur viðurkennir að nýtt örorkulífeyriskerfi tók gildi 1. september 2025 og biður um sundurliðun fyrir og eftir breytinguna í stað þess að gefa sér niðurstöðuna. Saga mannsins á sjúkrahúsinu er rétt eignuð bréfi hans sjálfs, „samkvæmt bréfi hans“, og ekki sett fram sem staðfest staðreynd. Spurningarnar fjórar eru afmarkaðar og hægt að svara þeim.
Tveir veikleikar standa eftir. Fullyrðingin um að vinna öryrkja sé „skattlögð tvisvar“ er mælskubragð; tekjutenging bóta er annað en tvísköttun, og lesandinn fær ekki að vita hvar mörkin liggja. Staðhæfingin um að fólk í sjúkrarúmi viti „sjaldnast“ af heimildinni er líka sett fram án stuðnings, þótt höfundur kalli sjálf eftir gögnum um það.