Gullgröftur hafinn í námunda við höfuðborgarsvæðið – Stór bor fluttur inn frá Finnlandi
Frétt um að borun sé hafin í Þormóðsdal byggist nær eingöngu á tilkynningu St. Georges Eco-Mining og samfélagsmiðlafærslu Aurania Resources. Sögulegt samhengi er ágætt, en enginn utan fyrirtækjanna fær orðið og umhverfisfullyrðingar greinarinnar eru settar fram án heimildar.
Heimildakeðjan segir mest. Allt sem er nýtt í fréttinni kemur frá félögunum sjálfum: tilkynning St. Georges, færsla Aurania á samfélagsmiðlum og tilvitnun í stjórnarformann Iceland Resources sem er „haft eftir“, þ.e. tekin úr útgefnu efni fyrirtækisins, ekki úr samtali. Ekkert var kannað sjálfstætt. Hvorki Umhverfis- og orkustofnun, Mosfellsbær, landeigendur né veiturnar við Hafravatn eru spurð nokkurs, þótt fréttin sjálf haldi því fram að vatnsbólum kunni að vera hætta búin.
Sú fullyrðing er einmitt veikasti hlekkurinn. „Gullleit fylgir jafnan mikið rask og mengun“ og að jarðrask yrði „þeim mun meira“ hér vegna lítils gullmagns er sett fram í nafni blaðsins, án tilvísunar í rannsókn, mat á umhverfisáhrifum eða nokkurn sérfræðing. Þetta er ekki smáatriði: það er kjarni ágreiningsins sem fréttin kveðst fjalla um.
Það sem greinin gerir vel er tímalínan frá 1903, gjaldþrot Melma og eigendasagan að St. Georges, auk tilvísunar í eigin umfjöllun DV frá 2017 um samráðsleysi við landeigendur. Sú tilvísun er þó gömul og ekki uppfærð. Endurunnin fyrirtækjatilkynning með sögulegu baksviði, ekki sjálfstæð frétt.
