„Þessi fram­lenging var ekki sjálf­gefin“

Greinin byggist á opinberri tilkynningu ráðuneytisins og beinum tilvitnunum í Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur, sem er skýr og nafngreind heimild. Tölur um kostnað Icelandair (tæplega 14 milljarðar á fjórum árum) eru settar fram án tilvísunar í ársreikninga eða önnur gögn, en þær eru í eðli sínu sannreynanlegar í opinberum reikningum félagsins. Vísun í frétt Politico styrkir samhengið. Meginveikleiki greinarinnar er hversu einhliða sjónarhorn hennar er. Ráðherra fær óheft rými til að túlka samninginn sem sigur, fjölyrðar um ESB-aðild sem tækifæri, og tengir sérlausnina beint við komandi þjóðaratkvæðagreiðslu 29. ágúst, en blaðamaðurinn spyr ekki einu sinni gagnrýnna spurningu um pólitíska framsetningu ráðherra. Ekkert sjónarhorn frá Icelandair, öðrum flugrekendum, sérfræðingum í loftslagsmálum, samkeppnismálum eða þeim sem eru á móti ESB-aðild kemur fram. Talan 1,6 milljarðar í „loftslagsbætur" er notuð endurtekið án þess að útskýra forsendur hennar eða hvort hún nái yfir allt tímabilið til 2030. Spurningin „Gengur þessi sérlausn nógu langt?" er sett fram af blaðamanninum sjálfum en aðeins ráðherra fær að svara henni, sem gerir hana að leiðandi spurningu frekar en raunverulegri rannsókn. Þetta er í raun viðtal við ráðherra sem birt er sem viðskiptafrétt, og framsetningin hallar í átt að jákvæðri túlkun á samningnum og ESB-aðild.