Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar: Bókun 35 – Höfum við efni á meiri óvissu og veikari samkeppnisstöðu?
Höfundur færir rök fyrir því að Ísland tryggi framkvæmd bókunar 35 í íslenskum lögum. Hann telur óbreytta stöðu skapa réttaróvissu sem veiki samkeppnisstöðu íslenskra fyrirtækja og fæli frá erlenda fjárfestingu. Hann styðst við ummæli Björns Bjarnasonar, Dóru Sifjar Tynes og utanríkisráðherra.
„Mistókst okkur að orða 3. gr.“ er sterkasta vopn greinarinnar, og höfundur beitir því af kænsku. Tilvitnun í Björn Bjarnason, fyrrverandi ráðherra Sjálfstæðisflokksins, á að afvopna andstæðinga úr sama ranni. Greinin er birt sem aðsend skoðun og metin sem slík. Hvergi kemur þó fram hvar eða hvenær Björn lét orðin falla, svo lesandinn getur ekki kannað samhengið.
Efnahagslegi kjarninn hvílir á fullyrðingu sem aldrei er rökstudd: að óbreytt staða fæli fjárfesta frá. Ímyndaði fjárfestirinn sem velur milli Íslands og Danmerkur er skýr myndlíking en engin sönnun. Engin könnun er nefnd og engin dæmi um fyrirtæki sem hafa hikað vegna bókunar 35. Ekkert mat er heldur lagt á það hve þungt þessi óvissa vegur á móti vöxtum og gengisáhættu sem höfundur nefnir sjálfur.
Veikasti hlekkurinn er þó hvernig mótrökum er mætt. Andstaðan er smættuð í spurninguna um að „afhenda Evrópusambandinu nýtt vald“, sem höfundur hrekur auðveldlega. Stjórnarskrárrökin um fullveldi löggjafans, sem bera uppi stóran hluta umræðunnar, eru hvergi nefnd. Rökfærslan er skipuleg og læsileg, en hún sigrar andstæðing sem hún bjó sjálf til.
