Brynjar Karl segir egó embættismanna standa í vegi Aþenu: „Það ríður ekki við einteyming vitleysan í þessu borgarapparati“

Greinin birtir mjög alvarlegar ásakanir, meðal annars um spillingu, valdníðslu og kerfisbundna mismunun, alfarið á forsendum eins manns. Þegar Brynjar Karl nefnir tvo sviðsstjóra hjá Reykjavíkurborg með nafni og segir „hundrað prósent" um að embættismenn vilji ekki að íbúum líði vel, þá hvílir blaðamannsleg skylda á miðlinum til að leita svara hjá hinum aðilanum. Ekkert slíkt kemur fram; enginn fulltrúi borgarinnar fær tækifæri til að svara eða leiðrétta. Þetta er grundvallarágalli sem dregur verulega úr trúverðugleika fréttarinnar. Fullyrðingar um „brunaúttekt" sem hindrun, um rannsóknina „Hlustum á hverfið" og um kung fu sem forgangsmál eru allar sagðar „dokumentaðar" af Brynjari Karl sjálfum, en blaðamaður staðfestir ekkert af þessu sjálfstætt eða bendir lesendum á hvar gögnin séu aðgengileg. Framsetningin er einsleit: lesandinn fær eitt sjónarhorn, eina túlkun, og engin tilraun er gerð til að setja ásakanirnar í samhengi eða prófa þær. Fréttirnar virka þannig frekar sem vettvangur fyrir einn aðila en sjálfstæð blaðamennska.