Magnús Hlynur „á svokölluðu gráu svæði“
Mannlíf fjallar um þátttöku fréttamanns RÚV í auglýsingu og leitar viðbragða hjá viðkomandi, fréttastjóra RÚV, formanni Blaðamannafélagsins og siðfræðingi. Vinnan er raunveruleg og niðurstaða sérfræðingsins er höfð óbrengluð, en fréttatilefnið sjálft hvílir á ótilgreindri umræðu á samfélagsmiðlum og eitt lykilsvarið er illskiljanlegt.
Grunnurinn undir fréttinni er veikasti hlekkurinn: „umræða hefur skapast á samfélagsmiðlum“ án þess að eitt einasta dæmi sé nefnt, hvorki hver gagnrýnir né hversu útbreidd umræðan er. Þar með er lesandinn beðinn um að trúa því að tilefni sé til fréttar án þess að geta metið það sjálfur.
Það sem er vel gert vegur á móti. Blaðamaður leitaði til fréttamannsins sjálfs, fékk svar frá fréttastjóra RÚV, hafði samband við formann Blaðamannafélagsins og fékk sjálfstætt siðfræðilegt mat. Fyrirsögnin endurspeglar niðurstöðu Henrys, ekki æsingu, og varnaðarorð hans um óhóflegar siðferðiskröfur fá að standa. Þetta er hófstillt framsetning á máli sem auðvelt hefði verið að blása upp.
Tvennt hnýtur þó. Tilvitnunin í Heiðar um „leyfi fyrir misskilning um tímasetningar“ er einfaldlega óskiljanleg og átti ekki að fara óleiðrétt í birtingu, síst þegar sagt er að svarið hafi borist skriflega. Þá er kaflinn um óvissu í starfi Magnúsar Hlyns settur beint undir auglýsingamálið án þess að tengsl séu staðfest; sú staðsetning gefur í skyn samhengi sem fréttin sjálf styður ekki.
