Ákæran yfir Skúla Tómasi: Sakaður um manndráp og brot gegn lögum um heilbrigðisstarfsmenn

DV á ákæruskjalið undir höndum og birtir efni þess með góðri nákvæmni; dagsetningar, lyfjategundir, aldur hinnar látnu og lagaleg meginatriði eru skýrt sett fram og sannreynanleg gegnum dómstólaskrá og opinber gögn. Það er styrkleikaatriði að blaðið nefnir bæði aðalsakargiftir og varakröfur, svo og að fimm af sex málum voru felld niður. Þetta gefur lesandanum samhengi sem kemur í veg fyrir einfalda yfireinföldun. Helsti veikleiki greinarinnar er að sjónarhorn varnarhlið Skúla Tómass er algerlega fjarverandi. Þótt fréttir um ákærur byggi eðlilega á ákæruskjali, er grundvallaratriði í fréttamennsku að leitast við að ná til hins ákærða eða verjanda hans, sérstaklega þegar ákærur eru jafn alvarlegar og manndráp. Ekkert kemur fram um hvort DV hafi reynt að ná til Skúla eða lögmanns hans; þetta er áberandi galli. Á sama hátt hefði mátt leita til óháðs sérfræðings í lækningasiðfræði eða lyflæknisfræði til að setja ákæruatriðin í faglegt samhengi, til dæmis hvað felst í lífslokameðferð og hvenær hún er viðurkennd. Framsetning fyrirsagnarinnar, þar sem nafn hins ákærða og orðið „manndráp" standa saman, er harkaleg en endurspeglar efni ákærunnar og er því ekki villandi. Í heildina er þetta vel grunduð frétt sem byggir á aðgengilegu frumskjali, en fjarvera hinnar hliðarinnar dregur hana niður.