Áhættumat gert of sjaldan og ekki kynnt nógu vel

Greinin er ítarleg samantekt á 417 blaðsíðna skýrslu og nýtir hana sem aðalheimild á trúverðugan hátt; höfundar starfshópsins eru nafngreindir og fagleg staða þeirra kynnt. Tilvitnað er beint í skýrsluna á nokkrum stöðum, meðal annars í tölvupóst Náttúruhamfaratryggingar og tjónaskoðunarniðurstöður, sem eykur sannreynanleika. Þetta er í eðli sínu frétt af nýrri opinberri skýrslu og er eðlilegt að hún byggi á einum aðalgjafa. Helsti veikleiki greinarinnar er að enginn viðbragðsaðili, fulltrúi ríkisstjórnar, lögreglu eða sveitarfélags fær að svara gagnrýninni sem skýrslan felur í sér. Þegar skýrsla beinir ábendingum að lögreglustjóranum á Suðurnesjum um ómálefnalegar takmarkanir á fjölmiðlaaðgengi, eða þegar vikið er að hugsanlegum hagsmunaárekstrum verkfræðistofu, hefði verið eðlilegt að leita eftir andsvörum. Fréttin dregur einnig saman niðurstöður um banaslysið við Vesturhóp 29 á nokkuð ítarlegan hátt án þess að gefa viðkomandi verktökum eða ábyrgðaraðilum tækifæri til svara, þótt slíkt sé líklega erfiðara fréttaverkefni. Framsetningin er að mestu hlutlaus og heldur sig nærri texta skýrslunnar, en fyrirsögnin tekur afstöðu fyrir einni niðurstöðu af mörgum. Heilt yfir er þetta vel unnin samantektarfrétt, en skref til viðbótar hefðu lyft henni: viðbrögð þeirra sem gagnrýndir eru hefðu gert fréttina fjölbreyttari og sterkari.