„Við leitum lausna og göngum til samninga“
Fréttin er endursögn á ávarpi Kristrúnar Frostadóttur á hlustunarfundi, byggð nær eingöngu á beinum tilvitnunum úr ræðunni. Heimildin er skýr og nafngreind, en engin önnur rödd, ekkert samhengi og engin skoðun á efnahagsfullyrðingunum sem bornar eru fram fáum dögum fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu.
Sterkasti þáttur textans er gagnsæ tilvitnanavinna: ræðumaður er nafngreindur, staður og tilefni tilgreind, og tilvitnanir standa fyrir sínu. Athygli vekur einnig að ritstjórnin upplýsir sjálf að tæknilegir örðugleikar hafi komið í veg fyrir að streymi fundarins birtist á mbl.is. Slík hreinskilni um eigin takmarkanir er til hróss, þótt hún veki um leið spurningu sem ósvarað er: var blaðamaður á staðnum eða er þetta unnið upp úr streymi annars staðar?
Vandinn liggur í því hvað fréttin gerir ekki. Fullyrðingar um að aðild geti leitt til lægri vaxta, lægra verðlags, aukinnar samkeppni og meiri stöðugleika eru bornar fram sem svör sem séu „skýr“, og þær fara óáreittar áfram til lesandans. Ekkert er sagt um hvað landbúnaðar- og sjávarútvegsstefna ESB felur í sér í raun, ekkert um hvaða undanþágur hafa fengist í fyrri viðræðum og hvergi er leitað viðbragða þeirra sem hafa aðra sýn. Fáum dögum fyrir atkvæðagreiðslu um umdeilt mál er þetta ekki smávægilegur skortur á dýpt; fréttin flytur boðskapinn fremur en að fjalla um hann.
Tímasetningin „fyrir skemmstu“ er einnig óþarflega loðin í frétt sem er beinlínis bundin við dagsetningu kosninga. Nákvæm dagsetning fundarins hefði kostað eitt orð.
Niðurstaða: rétt eftir haft og skýrt eignað, en einsleit að röddum og laus við það samhengi sem hefði gert lesanda kleift að leggja mat á fullyrðingarnar. Lesandi sem byggir eingöngu á þessari frétt fær aðra hlið málsins.
