Hver hlustar á lögreglumanninn?
Fyrrverandi rannsóknarlögreglumaður lýsir eigin reynslu af erfiðu útkalli og viðtali við fyrrverandi starfsfélaga um rannsóknina á andláti Birnu Brjánsdóttur. Út frá því færir hann rök fyrir því að faghandleiðsla verði skyldubundinn og sjálfstæður hluti lögreglustarfsins, óháður því hvort lögreglumenn óski sjálfir eftir aðstoð.
Greinin er birt sem skoðun, og hún stendur best þar sem höfundur er hógværastur. Sigurður Árni Reynisson byggir mál sitt á eigin reynslu af útkalli vegna sjálfsvígs drengs og tengir hana við viðtal við Ragnar Jónsson sem Vísir fjallaði um í nóvember 2024. Hann ýkir ekki. Hann segist ekki vita hvort samtal hefði breytt nokkru og viðurkennir að stuðningsúrræði hafi verið í boði innan lögreglunnar. Sú varfærni styrkir röksemdina fremur en veikir hana.
Fræðilegi grunnurinn er þynnri. Yfirlitsgrein Cartwright og Roach, „A Price Paid?“, er nafngreind og lesandinn getur flett henni upp. Frásögnin af lögreglumönnum í Manchester árið 2017 er hins vegar aðeins kennd við ótilgreinda „umfjöllun“. Hvergi kemur heldur fram hvaða úrræði íslenska lögreglan býður nú, svo erfitt er að meta hversu stórt bilið er sem tillagan á að brúa.
Mótrökin fá lítið rými. Ekki er vikið að kostnaði, mönnun eða því hvað reynslan af skyldubundinni úrvinnslu eftir áföll hefur sýnt. Höfundur greinir þó skýrt á milli meðferðar og faghandleiðslu og ræðir trúnað og persónuvernd af alvöru, sem mætir hluta væntanlegrar gagnrýni.