Varan­legar undan­þágur?

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er nafngreindur sem fyrrverandi þingmaður, sem gefur lesandanum skýrt samhengi um sjónarhorn hans. Sterkasta hliðin er tilvísun í tvær þingræður af vef Alþingis, með beinum tenglum; það gerir rökstuðninginn sannreynanlegan og gefur greininni betra fræðilegt undirlag en margar skoðanagreinar ná. Samlíkingin við fjölbýliskaup er skemmtileg en einföldun sem höfundur viðurkennir sjálfur, og það er til bóta. Á hinn bóginn er rökstuðningurinn einhliða á þann hátt að hann fjallar nánast eingöngu um rökleysu andstæðinga en kemst aldrei að efnislegu mati á því hvort varanlegar undanþágur séu raunhæfar eða ekki samkvæmt nýlegri reynslu eða fræðilegri greiningu. Fullyrðingin „fyrri dæmi afsanna meira að segja" ágiskunina er sett fram án þess að tilgreina hvaða varanlegar undanþágur séu átt við eða hvort þær haldi enn; þar hefði nánari heimildanotkun styrkt málflutninginn. Þá er samlíkingin við húsfélagsreglur gagnrýnanleg frá andstæðingum vegna þess hve ólíkt valdahlutfall ESB-stofnana er við húsfélög, en sú gagnrýni er ekki tekin á. Sem skoðanagrein er þetta þó viðunandi: rökfærslan er skýr, höfundur gerir grein fyrir sér og lesandi getur metið rökin á eigin forsendum.